posted on 26 Jan 2009 23:19 by enough-love
เมื่อวันที่ 26/1/52 พี่ผมได้นัดเพื่อนไว้ที่ seven eleven - night praza แต่พอทุกคนมารวมตัวครบแล้วแต่เหลือ พี่ของผมซึ่งเรียนอยู่ ผมและเพื่อนพี่ก็ไปช็อปปิ่งกันในนั้น พอพี่เรียนเสร็จ ทุกคนที่อยู่กับผมก็ไปที่seven eleven แต่ปรากฏว่า ไม่เจอพี่ของผม!! แล้วพวกเราก็โทรไปหาพี่ผม พี่ก็ยังบอกว่า อยู่ seven eleven พอผมนึกออกว่า ที่ night braza นั้นมี seven eleven 2 แห่ง ผมกับเพื่อนพี่ก็ไปที่นั้นทันที และผมก็ได้พบหน้าพี่ชายที่หงุดหงิด อยู่ ผมก็เลยไม่อยากไม่กวนพี่ พอคนครบทุกคน ทั้งหมดก็เดินทางมุ่งไปที่ ลานคุณย่าโม่ และเดินไปเลื่อยๆจนกระทั่งเจอคนมุงอะไรกันอยู่ แต่พะเอินผมตัวไม่สูง ผมจึงไปอ้อมดูจากข้างหลังก็เห็นว่า ในวงนั้นมีแร็ปเปอร์กำลังเต้นแร็ปอยู่ ผมว่า พวกเขาคงไม่อยากให้คนไม่มุงแน่ๆ เพราะคงจะอายและเต้นไม่ได้เต็มประสิทธิภาพ พอดูได้ซักพักพวกเพื่อนพี่ผมก็เริ่มหิวข้าวตอนนั้นก็ประมาณ 4 ทุ่มครึ่งแล้ว และพวกเขาก็มุ้งตรงไปที่รถเข็นคันหนึ่งซึ่งรถเข็นคันนั้นขายมะหมี่ครับ พวกเขาก็เลยซักมารับประทานคนละชาม แต่ ผมคิดไม่กินดีกว่าเพราะ ผมไม่ค่อยชอบ มะหมี่ เท่าไร จึงไม่ได้สั่ง แล้วก็ไปดูคนเชิดสิงโตกับมังกร เท่ห์มากๆเลยครับ เมื่อดูเสร็จทั้งหมดก็เดินกลับมารวมที่บ้านผม ระหว่างทาง พวกเพื่อนพี่ผมก็มีไอเดียเด็ดมากๆครับ คือ ทางรูปกลางถนน แต่ถนนนั้นไม่มีรถเลยจึงไม่เสี่ยงเท่าไหร่ ผมกับพี่ก็ไปนอนเก็กท่าบนถนนเพื่อถ่ายรูป(ขออภัยผมลืมพกกล้องไปด้วย) ทำอย่างงี้หลายสายมาก เมื่อถึงหอของหนึ่งในเพื่อนพี่ผม เขาก็แยกออกไปจากกลุ่มซึ่งผมก็เขาไปด้วยแต่ปรากฏว่า เป็นหอหญิงเลยโดนยามด่าและวิ่งหนีออกมา และเดินไปถึงบ้านของผม พวกพี่แลพเพื่อนพี่ก็ไปโชว์ขับมอเตอร์ไซกัน แค่ดูก็เสียวมากแล้ว พอผมของกล้องจากเพื่อนพี่แล้วผมก็นำกล้องนั้นไปถ่ายรูปหลากหลายมากมาย ภาพในเวลา 10 นาที ผมถ่ายรูปได้ไปทั้งหมด เกือบ 100 รูป จึงทำให้โดนด่าอีกเป็นครั้งที่ 2 เมื่อทุกคนทยอยกลับบ้านกัน ผมก็กลับเข้าไปในบ้าน พ่อถามทันทีว่า กินข้าวยัง ผมก็ตอบว่ายัง แค่นั้นล่ะ พ่อก็ด่าผมไปทั้งหมด 2 นาทีเต็ม และพ่อก็พาผมไปกินข้าว และผมก็กลับมาที่บ้านแล้วขึ้นข้างบนบ้านเพื่ออาบน้ำและโดนแม่ด่าอีกว่า ไปทำไรมากลับบ้านดึกขนาดนี้ ผมก็อธิบายไป ตอนนั้นเวลาประมาณ 5 ทุ่มครึ่งแล้ว และผมก็มานั่งเขียนบล็อกครับ
edit @ 26 Jan 2009 23:55:56 by enough-love
edit @ 27 Jan 2009 21:14:38 by enough-love
edit @ 27 Jan 2009 21:28:28 by enough-love
posted on 15 Jan 2009 18:42 by enough-love
เมื่อวันที่ 15 ม.ค. 52 ที่ผ่านมา ผมได้ไปแข่งขัน NSC ที่ขอนแก่นครับ ก่อนไปผมต้องตื่นมาตี 4 เพื่อเตรียมตัวไปนัดพบกับอ.ที่ ร.ร. ตอนตี 5 ครับ หนาวมากครับ เมื่อคนครบแล้วก็นำบรรจุขึ้นรถตู้แล้วขับออกไป พอไปถึงขอนแก่นเวลา 8 โมงเช้าก็ดีใจกันมากครับ แต่ก็ต้องมานั่งเซ็งเพราะหาที่สถานที่แข่งไม่เจอครับ จนเกือบ 8 โมงครึ่ง ก็ตัดสินใจลงไปถามนักเรียนว่า "ตลาดสดเทศบาล 1 (ที่แข่งขัน)อยู่ที่ไหนครับ" พวกเขาก็ไม่รู้จึงเข้า ร.ร.ไป ผมนึกว่าเขาหนีครับ แต่เมื่อเขาเดินออกมาก็เห็น อ.หญิงท่านหนึ่งเดินตามมาด้วย ผมคิดว่าเขาให้ อ.มาด่าว่าผมไปกวนเขาครับ แต่ อ.ถามคนขับขึ้นว่า "จะไปที่ตลาดสดเทศบาล 1 หรอจ้ะ" แค่นั้นผมก็โล่งใจครับ แล้วคนขับก็ตอบว่า "ครับ" อ.ก็บอกทางกับคนขับรถและผมก็ขอบคุณอ.เขา คนขับรถตู้ที่แข่งแล้วก็ปันไปอย่างรวดเร็ว และก็ถึงตลาดสดเทศบาล 1 ครับ ก็เวลาประมาณ 9 โมงครับ ผมก็เข้าไปและก็ยืนงงว่า ตลาดสดอะไรมีบันไดเลื่อนด้วย และไม่ใช่บันไดเลื่อนธรรมดาด้วยครับ เป็นบันไดตรวจจับcenserครับ ถ้าไม่มีคนผ่านcenserบันไดก็จะไม่เลื่อนครับ ดีมากๆครับ ผมจึงเดินขึ้นบันไดเลื่อนไปชั้น 2 ครับ ปรากฏว่า เป็นศูนย์ ICT ครับ ข้างล่างกับข้างบนมันเป็นอะไรที่แตกต่างกันมากครับ เพราะข้างล่างสกปรกมากครับ ส่วนข้างบนนั้นสะอาดสุดๆครับ พอเข้าห้องแข่งขันก็เย็นสบายครับเพราะติดแอร์ ผมก็นำ Notebook ของผมขึ้นมา ประกดว่าแบตหมดครับ เพื่อนผมก็เอาอีกอันขึ้นมาปรากฏว่า ไม่มีโปรแกรม อ.ผมเอามาอีกเครื่องไม่มีโปรแกรมครับ คอมฯที่เตรียมไว้ให้ก็ไม่มีโปรแกรมครับ ผมก็นั่งคิดตั้งนานครับกว่าจะนึกออกว่า มีที่ชาร์ตแบต ผมจึงชาร์ตทันที่และเตรียมงานแต่เพื่อนผมอีกคนมันอายงานของผมครับเพราะ งานของกลุ่มอื่นนั้นมีแต่สวยๆและแต่ล่ะคน ม.ปลายทั้งนั้นครับ ซึ่ง ผมนั้นเพิ่งอยู่ม. 1 เท่านั้นเองครับ เมื่ออายผมก็ย่อขนาดของ software ให้เล็กลง จึงทำให้ทำงานไม่ค่อยสะดวกครับ แต่แก้ไปก็ไม่หมดครับเพรา BUG มันเยอะเหลือเกิน T_T ครับ พอกรรมการมา ผมก็เสียวมากครับเพราะเขาให้เวลาผมนำเสนอ 5 นาที และ กรรมการถามอีก 5 นาที กรรมการก็ไปหาแต่ละกลุ่ม เมื่อถึง เที่ยง พระเจ้าก็ช่วยผมไว้ เพราะกรรมการหิวข้าวจึงให้กลุ่มที่เหลือไปกินข้าวก่อนครับ ผมก็อยู่ 1 ใน ส่วนที่เหลือครับผมก็ไปกินข้าวและกลับมาแก้งานครับระหว่างแก้งาน ผมก็แอบเล่นเกมครับ จึงทำให้ได้แผลมา 1 แผลครับ พอกรรมการมา กลุ่มหน้าผมเขาก็นำเสนอและพอกรรมการถามเขาก็โดนถามซะจนจนมุมเลย คำถามนั้นคือ “จุดเด่นของงานคุณคืออะไร” ผมยังจนมุมเลยครับ พอกลุ่มหน้าผมนำเสนอเสร็จผมก็เตรียมตัวจะนำเสนอแต่กรรมการข้ามไปอีกกลุ่มหนึ่ง(ไม่รู่ว่าจะให้เป็นโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่) เมื่อกลุ่มนั้นนำเสนอเสร็จกรรมการก็มาที่กลุ่มผมแต่ผมก็นำเสนอไปตามที่เตรียมมา ก็ไม่มีขัดครับแต่พอโชว์งานให้ดูก็พบว่า งานหยุดไปไม่เล่น ผมก็งง ผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรแต่ผมก็รีบ”ขอโทษ”กรรมการและเข้าใหม่อีกครับก็ไม่มีปัญหาครับ แต่พอกรรมการเขาว่า “มีแบบฝึกหัดให้ทดสอบไหม” ผมก็บอกว่ามีครับ แล้วผมก็เปิดให้ดูแต่มันเป็นอะไรที่นานมาก กรรมการเลยบอกผมว่า “เดี๋ยวมาอีกรอบ” ผมเซ็งมากพอกรรมการเสร็จจากกลุ่มต่อจากผมแล้วก็กลับมาที่กลุ่มผมและมาดูแบบฝึกหัดของผมกรรมการก็บอกว่า “อืมไปได้ละ” พอพูดเสร็จผมก็เก็บของเก็บ Notebook ทัง 3 เครื่อง Shut down คอมฯ และเดินออกมาแบบจืด ครับ และไปกิน ขนมหวานเพื่อลดความเครียดครับ พอหายเครียดแล้วก็กลับ โคราชครับ และ ระหว่างทางก็เปิด Notebook เล่นเกม FOF ฟังเพลงอย่างสบายใจจนลืมความเครียดครับ เมื่อถึง ร.ร. ของผม ผมก็เก็บของไปไว้ที่เดิมห้องคอมฯครับ และนั่งรถเมย์ไปลง เดอะ-มอลล์แล้วโทรศัพท์ให้พ่อมารับกลับบ้านครับ วันนั้นเหนื่อยมากครับจึงไม่ได้เขียนบล็อกก่อนหน้านี้ครับ ขอโทษด้วยน่ะครับ ^ ^
posted on 11 Jan 2009 22:31 by enough-love
เล่นเกมอย่างไรจึงไม่ให้มีผลกระทบต่อสังคม
เมื่อพูดถึงถามว่า เกมที่มีผลกระทบต่อสังคมคือ? เกือบจะทุกคนที่ต้องตอบผมว่าเกม GTA เพราะเมื่อมีข่าวว่ามีคนไปฆ่าคนขับ Taxi (ข่าวเก่าแล้ว) และมาอ้างว่าเกม GTAเป็นสิ่งกระตุ้นเค้าให้ทำอย่างนั้น เลยทำให้GTA และเกมอื่นๆต้องมาอยู่ใน 10 เกม อันตราย แต่ทำไมคนอังกฤษหรือชาวต่างชาติเขาไม่คิดอย่างเราๆ แต่กลับช่วงนั้น GTA ได้เป็นเกมดีเด่นแห่งปีของต่างชาติ ซึ่ง GTA สร้างมาเพื่อให้ผู้เล่นได้มีการเล่นแบบอิสระและสามารถทำตามความต้องการของตนได้เกือบจะทุกอย่าง
โดย Rating ก็มีส่วนในการลดผลกระทบต่อสังคมใด้น้อยลงแต่ผู้ปกครองก็ควรดูแลในเรื่องนี้เหมือนกันเพราะเมื่อผู้ปกครองไม่รู้ว่า Rating ของเกมส์นั้นไม่เหมาะสมกับอายุของเด็กๆ และผลกระทบที่มีมากที่สุดในการไม่ดู Rating คือ การเพิ่มเวลาเล่นเกม การเลียนแบบพฤติกรรมของเด็ก บางคนอาจจะดูไม่ออกเพราะ มันจะเริ่มซึมทราบเขาพฤติกรรมทีละนิดจนเรียนอาการติดเกมส์ ติดเกมส์หมายถึง การที่ผู้เล่น เล่นเกมส์คอมพิวเตอร์หรือเกมส์ต่างๆมากจนเกินความพอดี จนก่อให้เกิดผลกระทบต่อตนเองและสังคม (คนไปเล่นเกมส์ ไม่ใช่ให้เกมมาเล่นเรา)
เรืองนี้ก็มีการพูดถึงในงาน Thailand Game Show 2009 เช่นเดียวกัน ในการขอความร่วมมือการจัดเรตติ้งให้กับเกมในประเทศไทย รวมไปถึงการที่รณรงค์อยากให้มีการนำไปใช้จริงๆจังๆ กับเกมทุกเกมที่จะเกิดขึ้นอีกด้วย
ส่วนระดับความเหมาะสมของเกมส์นั้นควรเลือกระดับที่เหามะสมกับตนเอง
ระดับความเหมาะสม พฤติกรรม เลือด เพศ ภาษา
3+ ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี
6+ ไม่มี ไม่มี น้อย น้อย
ทั่วไป น้อย น้อย น้อย น้อย
13+ กลาง กลาง กลาง กลาง
18+ มาก มาก มาก มาก
ผลที่จะเกิดขึ้นเมื่อทุกคนเล่นเกมส์ตามความเหมาะสมของตนเอง คือ ผู้ผลิตเกมส์กับบริโภคเกมส์ก็จะมีความสุข สุขภาพร่างกายดี
edit @ 11 Jan 2009 23:16:32 by enough-love
edit @ 11 Jan 2009 23:17:59 by enough-love
