แข่งขัน NSC

posted on 15 Jan 2009 18:42 by enough-love

เมื่อวันที่ 15 ม.ค. 52 ที่ผ่านมา ผมได้ไปแข่งขัน NSC ที่ขอนแก่นครับ ก่อนไปผมต้องตื่นมาตี 4 เพื่อเตรียมตัวไปนัดพบกับอ.ที่ ร.ร. ตอนตี 5 ครับ หนาวมากครับ เมื่อคนครบแล้วก็นำบรรจุขึ้นรถตู้แล้วขับออกไป พอไปถึงขอนแก่นเวลา 8 โมงเช้าก็ดีใจกันมากครับ แต่ก็ต้องมานั่งเซ็งเพราะหาที่สถานที่แข่งไม่เจอครับ จนเกือบ 8 โมงครึ่ง ก็ตัดสินใจลงไปถามนักเรียนว่า "ตลาดสดเทศบาล 1 (ที่แข่งขัน)อยู่ที่ไหนครับ" พวกเขาก็ไม่รู้จึงเข้า ร.ร.ไป ผมนึกว่าเขาหนีครับ แต่เมื่อเขาเดินออกมาก็เห็น อ.หญิงท่านหนึ่งเดินตามมาด้วย ผมคิดว่าเขาให้ อ.มาด่าว่าผมไปกวนเขาครับ แต่ อ.ถามคนขับขึ้นว่า "จะไปที่ตลาดสดเทศบาล 1 หรอจ้ะ" แค่นั้นผมก็โล่งใจครับ แล้วคนขับก็ตอบว่า "ครับ" อ.ก็บอกทางกับคนขับรถและผมก็ขอบคุณอ.เขา คนขับรถตู้ที่แข่งแล้วก็ปันไปอย่างรวดเร็ว และก็ถึงตลาดสดเทศบาล 1 ครับ ก็เวลาประมาณ 9 โมงครับ ผมก็เข้าไปและก็ยืนงงว่า ตลาดสดอะไรมีบันไดเลื่อนด้วย และไม่ใช่บันไดเลื่อนธรรมดาด้วยครับ เป็นบันไดตรวจจับcenserครับ ถ้าไม่มีคนผ่านcenserบันไดก็จะไม่เลื่อนครับ ดีมากๆครับ ผมจึงเดินขึ้นบันไดเลื่อนไปชั้น 2 ครับ ปรากฏว่า เป็นศูนย์ ICT ครับ ข้างล่างกับข้างบนมันเป็นอะไรที่แตกต่างกันมากครับ เพราะข้างล่างสกปรกมากครับ ส่วนข้างบนนั้นสะอาดสุดๆครับ พอเข้าห้องแข่งขันก็เย็นสบายครับเพราะติดแอร์ ผมก็นำ Notebook ของผมขึ้นมา ประกดว่าแบตหมดครับ เพื่อนผมก็เอาอีกอันขึ้นมาปรากฏว่า ไม่มีโปรแกรม อ.ผมเอามาอีกเครื่องไม่มีโปรแกรมครับ คอมฯที่เตรียมไว้ให้ก็ไม่มีโปรแกรมครับ ผมก็นั่งคิดตั้งนานครับกว่าจะนึกออกว่า มีที่ชาร์ตแบต ผมจึงชาร์ตทันที่และเตรียมงานแต่เพื่อนผมอีกคนมันอายงานของผมครับเพราะ งานของกลุ่มอื่นนั้นมีแต่สวยๆและแต่ล่ะคน ม.ปลายทั้งนั้นครับ ซึ่ง ผมนั้นเพิ่งอยู่ม. 1 เท่านั้นเองครับ เมื่ออายผมก็ย่อขนาดของ software ให้เล็กลง จึงทำให้ทำงานไม่ค่อยสะดวกครับ แต่แก้ไปก็ไม่หมดครับเพรา BUG มันเยอะเหลือเกิน T_T ครับ พอกรรมการมา ผมก็เสียวมากครับเพราะเขาให้เวลาผมนำเสนอ 5 นาที และ กรรมการถามอีก 5 นาที กรรมการก็ไปหาแต่ละกลุ่ม เมื่อถึง เที่ยง พระเจ้าก็ช่วยผมไว้ เพราะกรรมการหิวข้าวจึงให้กลุ่มที่เหลือไปกินข้าวก่อนครับ ผมก็อยู่ 1 ใน ส่วนที่เหลือครับผมก็ไปกินข้าวและกลับมาแก้งานครับระหว่างแก้งาน ผมก็แอบเล่นเกมครับ จึงทำให้ได้แผลมา 1 แผลครับ พอกรรมการมา กลุ่มหน้าผมเขาก็นำเสนอและพอกรรมการถามเขาก็โดนถามซะจนจนมุมเลย คำถามนั้นคือ “จุดเด่นของงานคุณคืออะไร” ผมยังจนมุมเลยครับ พอกลุ่มหน้าผมนำเสนอเสร็จผมก็เตรียมตัวจะนำเสนอแต่กรรมการข้ามไปอีกกลุ่มหนึ่ง(ไม่รู่ว่าจะให้เป็นโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่) เมื่อกลุ่มนั้นนำเสนอเสร็จกรรมการก็มาที่กลุ่มผมแต่ผมก็นำเสนอไปตามที่เตรียมมา ก็ไม่มีขัดครับแต่พอโชว์งานให้ดูก็พบว่า งานหยุดไปไม่เล่น ผมก็งง ผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรแต่ผมก็รีบ”ขอโทษ”กรรมการและเข้าใหม่อีกครับก็ไม่มีปัญหาครับ แต่พอกรรมการเขาว่า “มีแบบฝึกหัดให้ทดสอบไหม” ผมก็บอกว่ามีครับ แล้วผมก็เปิดให้ดูแต่มันเป็นอะไรที่นานมาก กรรมการเลยบอกผมว่า “เดี๋ยวมาอีกรอบ” ผมเซ็งมากพอกรรมการเสร็จจากกลุ่มต่อจากผมแล้วก็กลับมาที่กลุ่มผมและมาดูแบบฝึกหัดของผมกรรมการก็บอกว่า “อืมไปได้ละ” พอพูดเสร็จผมก็เก็บของเก็บ Notebook ทัง 3 เครื่อง Shut down คอมฯ และเดินออกมาแบบจืด ครับ และไปกิน ขนมหวานเพื่อลดความเครียดครับ พอหายเครียดแล้วก็กลับ โคราชครับ และ ระหว่างทางก็เปิด Notebook เล่นเกม FOF ฟังเพลงอย่างสบายใจจนลืมความเครียดครับ เมื่อถึง ร.ร. ของผม ผมก็เก็บของไปไว้ที่เดิมห้องคอมฯครับ และนั่งรถเมย์ไปลง เดอะ-มอลล์แล้วโทรศัพท์ให้พ่อมารับกลับบ้านครับ วันนั้นเหนื่อยมากครับจึงไม่ได้เขียนบล็อกก่อนหน้านี้ครับ ขอโทษด้วยน่ะครับ ^ ^

2 Comments